Jij » Caro Deelt ... » Veiligheid

Veiligheid

Ik heb er nooit erg bij stilgestaan en het leek voor mij ook niet van toepassing, maar het laatste jaar is voor mij het thema veiligheid wel een belangrijk onderdeel geworden van mijn leven, zowel werkend als prive.

Prive merk ik dat bij downs, ik mij in mijn relatie toch erg veilig voel. Mijn partner is iemand, waarbij ik mijn angsten en patronen kwijt kan. Hij snapt het niet altijd, maar het mag er zijn. Erkenning dat ik soms dingen lastig vind om te doen of dat de nare gedachten en gevoelens soms de kop op steken.

Op werk is het mogelijk nog een belangrijker item. Vanuit veiligheid, een basisbehoefte, kan je jezelf zijn. Ik ben ook mezelf, maar ik merk zodra ik een onveilig gevoel heb en er wat mee wil doen, het soms lastig is voor mij om dat gevoel in mijn omgeving te ventileren. Er wordt nog te makkelijk over dat thema gedacht en een ieder heeft daar wel een verantwoordelijkheid in.

Voor mijn gevoel zit het in de kleine dingen die het hem doen. Werkelijk gehoord voelen, erkenning van een functie, erkenning van welke waarde je mee kan brengen.
Als ik iemand vertrouw, dan komt dat omdat diegene mij serieus neemt en mij ook inschakelt.

Het werkelijk gehoord voelen is iets wat diep in mij geworteld zit, ik merk het namelijk direct als dat niet gebeurd of maar deels.
Een gevolg daarvan is dat mijn gevoel van veiligheid afneemt, de verwachting die ik ten aanzien van het contact had teleurgesteld en dan is het erg lastig om te doen wat ik wil doen.

Een van de tactieken die ik gebruik om toch te kunnen doen wat ik wil doen is motiverende gedachtenvoering.
Ik bemerk dat ik niet werkelijk gehoord voel, ik voel onmacht, gevoel van veiligheid neemt af, verwachting is teleurstelling.
Als eerste pas ik mijn verwachting aan op basis van de nieuwe feiten: men toont geen werkelijke interesse in mij, dus dat betekent dat ik blij mag zijn met van de 10 doelen 1 doel wat goed gaat. Hoe meer is beter, maar bescheiden blijven is goed.
Gevoel van onmacht: Doordat 1 doel wel behaald is, krijg ik het gevoel van macht ofwel eigen regie weer terug.
Het gevoel van onveiligheid en niet werkelijk gehoord voelen zijn 2 lastige om daar snel iets mee te kunnen doen.
Vaak zet ik intervisie, praten met mijn vriend en moeder, in om wat ik werkelijk zelf denk te ventileren. Zij voelen veilig aan en ik voel mij op die plekken werkelijk gehoord.
Om dan die veiligheid dan weer te creeeren op de plek waar het zou moeten zijn is geen kant en klaar antwoord, echter in basis moet er ruimte geboden worden of ingenomen worden, waar geventileerd kan worden en waar er vandaaruit weer richting opbouw, veiligheid gecreeerd wordt.
Ik weet het allemaal heel mooi te vertellen, maar als ik mij door wat voor reden dan ook kwetsbaar voel, dan komt er niks van het eigen initiatief om ruimte in te nemen. Ook heb ik gemerkt dat ik dan in oude patronen val, zoals dat ik mij niet meer gelijkwaardig voel en daar ga ik mij dan ook naar gedragen.
Gelukkig heb ik wel mensen in mijn netwerk, waarvan ik weet dat ik op ze aan kan en die schakel ik dan ook in, om bv bij een gesprek aanwezig te zijn.

Ik heb gemerkt dat zodra het niet mezelf betreft, ik dezelfde rol kan innemen als degene die ingeschakeld kan worden, om te zorgen dat de ander zich werkelijk gehoord voelt. Ik weet nl hoe enorm belangrijk dat is voor de basisveiligheid.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.