Triggers en depressies

Engels woord wat staat voor een prikkel (frequentie, maar ook grootte) wat ervoor zorgt dat je in het midden van je herstel weer komt te staan of zelfs teruggeworpen naar het begin.

Ik las daarnet bij iemand een stuk over hoe vakantie voor diegene een trigger is om juist in verkeerde patronen te komen. Ik kan me wel wat erbij voorstellen, alhoewel mij het meer gaat om de agenda, zowel een te lege agenda of juist een te volle. Beiden zorgen dat mijn adem stokt.

Bij de te lege agenda gaat dit gepaard met gedachtenpatronen, die niet goed voor mij zijn. Het gaat, net als bij diegene, richting depressie. Als ik op dat moment niet ingrijp door bv af en toe eens af te spreken met iemand of iets zelf te plannen, dan doe ik de deur wagenwijd open om depressie in mijn leven te verwelkomen. Dit is natuurlijk niet wenselijk, maar wel iets wat een oud patroon is, wat lastig is om te doorbreken. Daarnaast om er weer vanaf te komen ook. Vaak moet echt iemand mij streng, doch liefhebbend zeggen: Caro, wat is er aan de hand?

Bij een te volle agenda, heb ik het gevoel dat ik geen adem meer kan halen. Ik vergeet ook voor mezelf te zorgen, want ik moet ten slotte door. En zodra ik dat doe, dan ben ik kwetsbaar, open en onbeschermd en dan kan het zo zijn dat depressie er ineens is.

Het is belangrijk om dit soort dingen te herkennen, echter soms is het zo dat je er niet bewust van bent en dan sta je ineens weer stil. Depressie voel ik als stilstand en zelfs achteruitgang. Het is dan erg lastig om de lichtpuntjes te vinden.

Ik heb in mijn netwerk mensen waarvan ik weet dat ze echt luisteren als ik ze inschakel. Niet iedereen is er ook geschikt voor, want sommige mensen rennen weg. Het ligt aan een heleboel redenen waarom ze dat doen, maar ik heb geleerd om ze er niet op aan te kijken, alhoewel het wel kwetsend is.

Triggers zijn erg belangrijk in het herstelproces. Door ze te benoemen, te herkennen wanneer ze er zijn en er dan ook wat mee te doen, kunnen de triggers een grotere of een kleinere rol krijgen. Ik probeer de triggers te zien als iets om dankbaar voor te zijn. Ze maken dat ik nadenk over mijn leven, hoe ik het inricht en hoe ik ermee omga. Natuurlijk kunnen er in verloop van tijd triggers bijkomen of zelfs weggaan. Waar ik bv vorig jaar achterkwam, bij oud en nieuw, in contact met clienten, dat voor mij oud en nieuw met alle knallen (wat een versterkende trigger is) en de afsluiting van het jaar en de spanning van een nieuw jaar, dat ik zwaar overprikkeld raak door de hele situatie. Ik kan niet veel hebben op zo'n moment. De spanningsopbouw begint al eigenlijk als ik sinterklaas en kerstartikelen in winkels tegenkom en dat is dus al vanaf augustus/september. Ik kan het op dat moment nog wel 'aan', echter ik merk nu al dat ik minder veerkrachtig ben. Tel daar nog wat andere onzekerheden bij op en bam, ideale soep om op de tenen te lopen.

Ik heb geen kant en klare oplossingen, echter ik weet wel wat bij mij helpt en soms vind ik dat nog uit.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.